Ο πολιτισμός στο Ε.Κ.Θ.

14o Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Κινηματογράφου Ε.Κ.Θ.

ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΛΗΞΗΣ

ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΛΗΞΗΣ

του 13ου Πανοράματος Ανεξάρτητων Δημιουργών Κινηματογράφου

 Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό

.

Με μία ταινία μεγάλου μήκους και μία μικρού μήκους θα ξεκινήσει και θα τελειώσει το 13ο Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Κινηματογράφου, σε μια προσπάθειά του να αγκαλιάσει όλο τον κόσμο του κινηματογράφου, με έναν τρόπο συμβολικό, αφού στο πρόγραμμά του έχει τόσο μεγάλου όσο και μικρού μήκους ταινίες.

Πολύ περισσότερο, ξεκινά και τελειώνει με τον ίδιο τρόπο, όσον αφορά τις ταινίες μεγάλου μήκους, με τις ταινίες της Beatrice Bakhti, σκηνοθέτριας από την Ελβετία που ασχολείται με τον κόσμο των εφήβων. Βλέπουμε στις ταινίες της, που απαρτίζουν το αφιέρωμά της, τα παιδιά να μεγαλώνουν και να βιώνουν τα προβλήματα, να προσπαθούν να βρουν λύσεις και να βγουν αλώβητοι από αυτή τη μάχη για να οικοδομήσουν τον κόσμο τους, το μέλλον της ανθρωπότητας. Σε αυτό τον αγώνα δε θα βρουν συμπαραστάτες τους μεγαλύτερους στην ηλικία, τουλάχιστον όσο θα ήλπιζαν. Παρόλα αυτά η ελπίδα νικά. Ο κόσμος παίρνει νέες δυνάμεις για να ξεπεράσει τα εμπόδια και για να «σταθεί στα πόδια του». Οι ταινίες μεγάλου μήκους αυτού του αφιερώματος είναι πολύ επίκαιρες σήμερα που τα προβλήματα συσσωρεύονται και οι λύσεις τους φαίνονται δύσκολες. Φαίνονται, τελικά, σα να μας λένε μια ιστορία.

Δύο ταινίες μικρού μήκους πλαισιώνουν τις ταινίες μεγάλου μήκους. Η πρώτη είναι ο «Αθέμιτος συναγωνισμός» του Δήμου Αβδελιώτη. Η ταινία γυρίστηκε το 1983 και ήταν όλη αφιερωμένη στον Τσάρλι Τσάπλιν. Η πρώτη ταινία του Έλληνα δημιουργού πριν το «Δέντρο που πληγώναμε» (1986). Η σάτιρα της ελληνικής κοινωνίας είναι εμφανέστατη. Ο Δήμος Αβδελιώδης μας δείχνει ένα τριτοκοσμικό κοινωνικό περιβάλλον, στο οποίο το χιούμορ και η ευρηματικότητα είναι τα όπλα για να κερδίσει τα προς το ζην. Το μοντάζ είναι τέτοιο που βγάζει γέλιο, πικρό, αλλά πηγαίο, αβίαστα από το θεατή.

Η δεύτερη ταινία μικρού μήκους, η οποία συντροφεύει αυτή της τελετής λήξης, είναι αυτή του Απόστολου Κρυωνά, «Άνεμοι» (1966). Εδώ έχουμε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο: η μετανάστευση, ο πόνος της μάνας, η κοπέλα που αφήνεις πίσω, το δάκρυ που πέφτει, όμως και η ελπίδα που αρχίζει να φαίνεται, η υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο, μια ποιητική νότα από τον ελληνικό κινηματογράφο, ακριβώς στην στροφή του προς το νέο ελληνικό πρόσωπό του, γυρισμένη από το δημιουργό που έχει αφήσει στη Θεσσαλονίκη, στη γενέτειρά του, μια πολύ μεγάλη παρακαταθήκη. Ο Απόστολος Κρυωνάς θα δώσει ένα master class, την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, στις 4.00 μμ, για να μιλήσει για τον τρόπο που δουλεύει, την αισθητική του, πως κάνει κινηματογράφο, πως δουλεύει στο ντοκιμαντέρ, τι είναι για αυτόν ο κινηματογράφος.

Η τελετές έναρξης και λήξης θα γίνουν την Πέμπτη 15/12, 6.00 μμ, και την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011, στις 8.00 μμ, στην αίθουσα Αβραάμ Μπεναρόγια, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, Αριστοτέλους 32. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

Advertisements

Δεκεμβρίου 7, 2011 - Posted by | Uncategorized

Sorry, the comment form is closed at this time.

Αρέσει σε %d bloggers: